Deze gedachte sluimerde in ons hoofd op zondag 15 mei om half één ’s morgens als we ons prépareerden  voor deze jaarlijkse spirituele tocht.
Een werkelijke zondvloed met bakken regen was aan de gang.
Woorden als shit, fuck,… en nog enkele goddeloze kreten stroomden door onze  stembanden.
En net als bij Noach (Genesis 6:5 tot 9:5) werden 6 mensen bevangen door een buitenaardse kracht om de voettocht naar Scherpenheuvel toch aan te vatten.
“Vertrek om één uur aan de molen van Kattenbos” dat was de afspraak.  En onze gebeden werden aanhoord, geen drup regen meer en bij momenten zelfs sterren aan de hemel.
Onder invloed van het hoofdgerecht “Haas op traditionele wijze” van de avond voordien vertrokken we als gekken.
Alle records werden aan flarden gewandeld zelfs onze volgwagen met Eric Drees was verrast door het  verschroeiende  tempo.
Tijdens deze christelijke missie werden echter nog enkele grenzen oversch(r)e(d)ten.  Zo zal Scherpenheuvel 2011 de geschiedenis ingaan als de tocht : waar we het meest aantal dieren hebben gezien, waar de grootste hoop werd gescheten  (de bewuste persoon heeft zich 3-maal moeten verplaatsen) en spijtig genoeg ook met het minst aantal wandelaars.
Het weer bleef ons parten spelen met wat muggenpis in Tessenderlo en een serieuze douche in Zichem.  Misschien was dit ook  wel  voorbestemd om zo proper gewassen de gezegende grond van Scherpenheuvel te kunnen betreden.
En weer kruiste Noach ons pad met een mooie regenboog aan de horizon.
Jesus Christ, om 8u17’12” klokten we af.
Formitastich, geweldig, proficiat … we hebben het gehaald !!!
Nog snel enkele kaarsjes branden met een bijzondere intentie voor meer deelnemers in 2012.
Ieder probeerde op zijn manier om de eerste tekenen van de dood tegen te gaan.  Er waren er die zoals het normaal hoort naar de heilige mis gingen om terug op krachten te komen, maar er waren er ook die een minder toepasselijk doch doeltreffend alcoholisch vocht tot zich namen om de pijn verbijten.

In al mijn bezetenheid over de wandeling was ik bijna vergeten dat er zich ook een tiental fietsers  aan de overtocht waagden weliswaar met een ticket heen en terug opzak.

Ik wil besluiten met een warme oproep aan ieder om volgend jaar ZEKER eens deel te nemen, het is de moeite waard.

Zo mijn kaars is uit !!!!